حضیض عمران ( و آمایش ) و برنامه حقیقی در ایران

یان تین برگن حقیقتا" برنامه شناس بود

 

برنامه سوٌم(مهر1341 – 1346 ) : قربانی سیاسیکاری

برنامه سوٌم که بیش از عمران و تخصص ، و به بهانه جامعیت و شامل شدن بر امور اقتصادی کشور ، عملا" حاصل تبلیغات و سیاسی کاری بود از مهر 1341 ، در یک بحران سیاسی بزرگ ، شروع به کار کرد و تا پایان 1346 ادامه یافت .

فصول این برنامه عبارت بودند از :

-         کشاورزی و آبیاری

-         صنایع و معادن

-         نیرو و سوخت

-         ارتباطات و مخابرات

-         -فرهنگ

-         بهداشت و بهداری

-         کار و نیروی انسانی

-         عمران شهری

-         برنامه ریزی و آمار

-         خانه سازی و ساختمان

کشوری که در فقر گسترده و عدم ثبات سیاسی با « نزاع های مداوم » بین پولپرستان قدرت طلب دست به گریبان بود طبیعتا" نمی توانست آنچنان که باید و شاید به اجرای این برنامه بپردازد و فصولی چون « برنامه ریزی و آمار » و حتی « خانه سازی » تعجب کارشناسان بزرگ بین الملل که به ایران دعوت یا اعزام می شدند را بر می انگیخت . به اضافه که در عمل به ایجاد سازمان های اداری جدیدی منتهی می شد که از ابتدا فاقد نیروی متعهد و متخصص و توانائی مشارکت لازم در اجرای برنامه ها بودند .

 تاسیس سازمان اداری و استخدامی و ادغام بودجه در سازمان برنامه که گویا از برخی از کشورهای انگلوساکسون تقلید شده بود ند هنوز هم زیر سؤال منتقدین امر می باشند .

امٌا برخی از این سازمان ها در هر صورت توانستند بستری اطلاعاتی برای عمران و آمایش و برنامه های بعدی فراهم آورند که ازهمه مهمتر :

-         مرکز آمار ایران

-         سازمان های جغرافیایی

-         پروژه های مطالعاتی آبها ، راهها و قطب های صنعتی و کشاورزی

-         موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران ، به ویژه با ترجمه و انتشار کتابهای اصولی و جدید برنامه ریزی با مقبولیت جهانی از بزرگانی چون تین برگن – گالبرایت – رابرت الکساندر – و...

/ 0 نظر / 10 بازدید