آسیبشناسی... (9)

 

فرار از کار!

 

24 – تبعیض بین نیروی انسانی : عدم اعتقاد به مشروعیٌت نظام سلطنتی پهلوی ، گرچه بارز و آشکار نبود امٌا به صورتی نا خود آگاهانه و پنهان در ضمیر مردم وجود داشت ؛ و در انجام وظیفه اجرایی ظاهر می شد . کارشناسان و کارمندان از زیر بار انجام وظیفه شانه خالی می کردند :

-         تقریبا" هیچ کس نبود که از شرایط استخدامی خود راضی باشد. حتی کسانی که با عدم شایستگی و به اصطلاح عموم مردم « به ناحق » استخدام شده بودند خود را ، به ویژه در مقایسه وضعیٌت سایر کسانی که به ناحق در در امور بسیار مهمٌ مملکتی چون برنامه ریزی کلان و بودجه ریزی کشوری به استخدام دولت در آمده بودند در تبعیض می دانستند . اعتراض مطلق به گروه و پایه و حقوق و مزایا و حتی مقام و منصب به صورت مطلق بسیار بسیار کم تر از اعتراضات گسترده و همیشگی کارمندان و کارشناسان ، و حتی معدودی از مدیران ، در مقایسه وضع خدمتی خود با وضع خدمتی به اصطلاح « نورچشمان » و « پارتی دارها » یا « رشوه پردازان » بود ؛ و نتیجه چنین تبعیضی سبب می شد که :

-         ( همچنان که قبلا" هم ذکر شد ) حتی الامکان از محلٌ کار خود ، به طریقی که ثبت نشود ، غیبت کنند ؛ و چنین غیبتی را نه به حساب گریز از انجام وظیفه بلکه به حساب فرار از بی عدالتی و نهایتا" ظلم می دانستند .

-         کارمند و کارشناس به فرض حضور تمام وقت در محل کار خود هم به این منطق که : « به اندازه ای که دولت به ما محل می گذارد ، و تحویل می گیرد ما هم به وی محل می گذاریم و برایش کار می کنیم » ...از زیر بار انجام وظیفه شانه خالی می کردند .

-         در دهه ی اوٌل 1360 ، در مقابل این اصل که چون حقوق می گیرند باید کارکنند یا لا اقل به همان اندازه که حقوق می گیرند باید کار کنند اظهار می داشتند که دریافت ماهانه شان از دولت چیزی جز « حقٌ نفت » ( یعنی حقٌ مالکیٌت آنان بر معادن نفت کشور ) نیست ؛ و تازه این تنها بخشی از حقٌی است که دولت به ما می دهد و بقیه را برای خود بر می دارد ؛

-         دراین شیوه تفکر به نوعی قضاوت و حتی فتوا هم مستتر بود به این ترتیب که کارمند و کارشناس و حتی مدیر حق دارد از محیط و ابزار کار خود به منظور جبران خسارت و غرامت ، به نفع خود سوء استفاده کند یا در هر حال استفاده کند که از آنجمله بود :

-         استفاده یا سوء استفاده کارمندان از محل ، ساعات و ابزار کار خود برای انجام امور شخصی و گاه اموری چون مقاله نویسی و تر جمه و تالیف که منافع آنها را به دولت و بنابر این بیت المال واگذار نمی کردند .

-         مواردی مشاهده شده است که کارشناسی به منظور جبران ظلمی که به زعم وی بر او رواداشته اند و به ویژه مدیری ناشایست را بر وی گمارده اند گزارشی نا صحیح و نا ثواب ارائه داده است تا شاید عدم شایستگی و کفایت و به گفته عموم « بیسوادی » مدیر خود را به رخ مدیران ما فوق خود کشیده باشد .

-         معدودی ازکارشناسانی که خود را مظلوم حس ٌمی کردند ، در واکنشی فعالانه ، امٌا به نام مظلومیٌت ملت و دفاع از حقٌ وی از همین محل ، وقت و ابزار به منظور فعالیٌت های صنفی – سیاسی برعلیه رژیم استفاده می کردندو چه بسا اقدامات رسایشی تضعیفی آنان بود که سهمی در انقلاب جمهوری اسلامی ایران پیدا کرد .

/ 0 نظر / 24 بازدید