تاسیسات عمومی

 ( ساختمان های عمومی )

 ابتدا تاسیسات عمومی به منظور خدمات عمومی ، و آنگاه توزیع عادلانه آنها بر اساس جغرافیائی ، به نظر برخی از بنیانگذاران آمایش سرزمین در جهان ، اساس ساماندهی ( آمایش ) سرزمین معرفی شده است ؛ و در « طرح عمران درٌه تنسی » t.v.a که این امر تحت عنوان « اقتصاد فضائی » صورت گرفته است ضمن ایجاد این تاسیسات ، اهداف اکثرا" اقتصادی و نیز اشتغال را در مدٌ نظر داشته اند .

بنیانگذاران آمایش سرزمین در فرانسه ، در حوالی 1950 ، علاوه بر اهدافی نظیر اهداف طرح عمران درٌه تنسی ، اصولا" اهدافی سیاسی – اجتماعی داشته اند . مثلا" شاید اوٌلین هدف آمایش در فرانسه بازسازی مناطق جنگ زده ی حاصل جنگ بین الملل دوٌم ، و بنابر این پاسخگوئی به نیازهای مردمان مناطقی بوده است که در شرایط زندگی بدتر و بنابر این عدم رضایت بیشتر به سر می برده اند ؛ و حتی این امر گاه به عنوان کمک به مناطق آسیب دیده و محروم به منظور جلوگیری از تحرٌکات تجزیه طلبی آنان و بنابر این حفظ « وحدت ملٌی » معرفی شده است .

جریان جنگزدگی و تجزیه طلبی در ایران 1345 وجود نداشته است ؛ امٌا فهم ضرورت رشد و نوسعه عملا" به ایجاد اینگونه تاسیسات منجر می گردیده است .

با اینهمه بسیاری از تاسیسات موضوع ساماندهی سرزمین از قرن ها قبل از این که چنین سیاستی برای تعدیل رفاه و رشد و توسعه متوازن کشور به منظور حفظ وحدت ملی ابداع شود ، به صورتی بومی و سنٌتی در ایران وجود داشته اند و دارند ؛ که صرفنظر از تاسیسات سرزمینی چون سدٌسازی و زه کشی و جادٌه سازی و مخابرات در مونو گرافی یزد به برخی از این تاسیسات شهری اشاره شده است .

 در مونوگرافی یزد تحت عنوان « ساختمان ها » ( که بعدا" در سازمان برنامه تحت عنوان « ساختمان های عمومی » شهره شدند ) آمده است :

آب انبار – حمٌام – مسجد – سقٌاخانه – حسینیٌه – بازار – جو – کاروانسرا ...