- توسعه اقتصادی

اصرار بر عدم تمرکز در امور اقتصادی (به دلیل خصائص هر منطقه و مسائل و خواست‌های خاص ساکنین آن) توسعه را به راه‌هایی که مقتضی مناطق هستند سوق داده است. یعنی:

1-    برنامه‌ریزی منطقه‌ای (توسط مردم منطقه)

2-    ایجاد شرکت‌های تعاونی

 

برنامه‌ریزی عملیاتی ـ منطقه‌ای

پس از رعایت مقدمات برنامه‌ریزی منطقه‌ای، به ویژه کسب آمار و اطلاعات و صورت دادن مطالعات و بررسی‌های لازم در چهارچوب اهداف مدیریت، اهداف توسعه و اهداف خاص برنامه‌ریزی منطقه‌ای و با اتخاذ استراتژی‌هیا خاص و مناسب منطقه مورد نظر که ضمناً تناسباتی با اصول عدم تمرکز ـ مشارکت مردم در امور ـ تعاون و آمایش سرزمین داشته باشند و بخصوص پس از شناخت مختصات ناحیه، مهمترین مراحل برنامه‌ریزی، یعنی تعیین اهداف (ارزشیابی و توجیه اقتصادی ـ اجتماعی طرح‌ها) و برنامه‌ریزی عملیاتی شروع می‌شوند.

در برنامه‌ریزی عملیاتی معمولاً از روش‌های «پایان نمای گانت»، «پرت»، «گرت»، «سی.پی.ام»، «خط تعادل» و... امثال آنها استفاده می‌کنند که هر یک از این روش‌ها با یک کلی نگری شروع می‌شوند.

 

بیمارستان

 

اصولاً سازمان برنامه و بودجه کشور به تهیه و پیشنهاد برنامه کل کشور به صورتی نظری ـ کلی و برای بلند مدت می‌پردازد. اما هر یک از اهداف کلی ارائه شده توسط آن می‌بایست به صورت برنامه‌ریزی عملیاتی در آیند تا تحقق یابند.

در برنامه‌ریزی عملیاتی منطقه‌ای به منظور استفاده از شناخت و تجربیاتی که مردم هر محله ـ روستا ـ شهر ـ و غیره نسبت به محل خود دارند و به ویژه با بهره‌برداری از روحیه‌ی وطن‌پرستی (علاقه به زادگاه یا محل اقامت)، حسّ مسئولیت و میل به مشارکتی که مردم در اداره و پیشرفت محلی خود دارند از آنان می‌خواهیم که در مطالعات ـ تعیین اهداف ـ تدوین استراتژی‌ها و خط مشی‌ها و به طور کلّی در برنامه‌ریزی محل (روستا ـ شهر ـ ناحیه) خود شرکت کنند آنگاه برنامه‌ی هر روستا که لازم است در چهارچوب اهداف و استراتژی‌های برنامه کل کشور تهیه شده باشد با برنامه سایر روستاها، برنامه‌ی هر شهر با برنامه سایر شهرها و... هماهنگ می‌گردند تا برنامه کل ناحیه و نهایتاً برنامه کل کشور حاصل گردد.

همانطور که برنامه تهیه شده توسط شورا یا کمیته برنامه‌ریزی هر شهر و روستا در شورا یا کمیته برنامه‌ریزی شهرستان اصلاح می‌شود. همینطور برنامه هر شهرستان در کمیته برنامه‌ریزی استان مورد هماهنگی اصلاح و تجدید نظر قرار گرفته نهایتاً برنامه کل کشور توسط شورای برنامه‌ریزی کل کشور و بازویِ اجرایی آن، یعنی سازمان برنامه و بودجه هماهنگ گشته به اصطلاح برنامه توسعه کشور، نهایی و آماده‌ی اجرا می‌گردد. مردم هر شهر و روستا چون خود در برنامه‌ریزی و تعیین سرنوشت خود مشارکت داشته‌اند مسلماً در اجرای آن آگاهانه‌تر و با علاقه بیشتری شرکت می‌کنند و بنابراین برنامه‌های محلی و منطقه‌ای در اجرایی موفق‌تر خواهند بود.