ساماندهی یا آمایش سرزمین از فرانسه به ایران آمده است ؛ و آنهم توسط جامعه شناسانی چون دکتر احسان نراقی ، دکتر هوشنگ نهاوندی ، و به خصوص دکتر محمد علی جمشید بهنام ، دکتر شاپور راسخ ،دکتر حسینی امانی ، و...در مؤ سسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران ، حوالی سالهای 1244 و 1345 .

در سال 1345 ، دکترکاظم ودیعی ، جغرافیدان ، استاد دانشگاه تهران ، و محقق موسسه نامبرده ، که به گمانم پس از جلسه ای مرتبط در همان مؤسسه برای تدریس آمده بود ، در کلاس درس « جغرافیای انسانی » به علم جدیدی در حوزه علوم جغرافیائی  -اقتصادی – اجتماعی – و جمعیٌت شناسی اشاره کرد که کار آن بر اساس مطالعات جغرافیای انسانی ، تنسیق شهرها و روستاها ، مناطق و کلٌ کشور به نفع مناطق محروم است .

همان سال در بخش جامعه شناسی شهری مؤسسه مزبور ، مطالعاتی شروع شده بود که مرا به یاد مفهوم ساماندهی و آمایش می اندازد ؛ و به گمانم بنا به همان مطالعات ، و توصیه های جامعه شناسان ، اقتصاد دانان ،و یکی دونفر جغرافیدان و جمعیٌت شناس بود که بحث و فحص ساماندهی ، یا آمایش سرزمین ، به مراکزتصمیم سازی ، سیاستگذاری ، و برنامه ریزی کشور ، به خصوص سازمان برنامه ، کشیده شد .