پیشینه برنامه ریزی درایران قبل از اسلام

بنیان فکر ، عمل و اجرای برنامه به هزاران سال قبل ، و بیشتر نزد ملل شرق و یونان  و به ویژه ایران باستان در حدود 2555 سال پیش از این برمی گردد (1) .

« توجه کوروش هخامنشی به ماهیت برنامه ریزی، به ویژه عناصرومفاهیم «آینده نگری و پیش بینی » ، تعیین هدف » و « زمانبندی انجام دادن فعالیت ها » نسبت به زمان خود ، شگفت انگیز می نماید :

« کوروش عقیده داشت که « شبانگاه باید به این فکربودکه صبحگاهان چه کار کنیم ، و چون روز فرارسد باید به این اندیشه باشیم که شب را چگونه به صبح آوریم . علاوه برنظریات کوروش درباره ضرورت طرحریزی، تقسیم کار بر مبنای تخصص ، و مشخص بودن فرمان ها ، نام او به عنوان یکی از نخستین صاحبنظران ... توسعه و تکامل مدیریت ثبت شده است . ».

(1) علیرضاآیت اللهی . اصول برنامه ریزی . تهران . مرکز آموزش مدیریت دولتی . 1374 . ص 16 .